شد خزان ِ خزان

تهران . 8 آذر 1387 . مجموعه سعدآباد  |  Iran . Tehran . SaadAbad place

پاییز امسال  چه زود اومد و چه سریع رفت

هیچوقت در عمرم  تویک فصل اینقدر کم اثر نبودم. تمام برنامه هام با مشکل مواجه شد ؛

اطمینان دارم زمستون اینطور نخواهد بود.

.

دلم هوای کرسی  و زوزه های باد  کرده
فال حافظ و شبهایی که انگار هیچ وقت روز نمی شد

یادش بخیر

این چهارمین یلدایی هست که اینجا می نویسم

34دیدگاه

  1. در ضمن شب يلدا خاطره هاي خوبي برام داه … كلا دي ماه كه ميرسه پر از خاطره هست … تولد عزيزترين كسانم و خودم!!!!

  2. 30 آذر 1387
    پاسخ

    اميدوارم هيچ فصلي برايت مانند پاييز امسال نباشد .اميدوارم يلدا هاي متوالي اينجا بخوانمت

  3. شكلات تلخ
    30 آذر 1387
    پاسخ

    سلام
    از اينكه به من سر زديد ممنون
    دي حتما براتون روزاي خوب ميارن اگه پايز زيبا ، زمستون هم بخشندست

  4. 30 آذر 1387
    پاسخ

    آرش عزیز عکس خوبی است موفق وسربلند باشی از تو سپاسگذارم .

  5. پرستو
    1 دی 1387
    پاسخ

    آرش عزیز ..به امید سایه های بلند مورب روزهای کوتاه و حزن موقر و آرامش پائیز یک سال دیگه رو تحمل میکنم .. یاد بوی ترخون و ترشی اندازونش و به یاد اولین خرمالو های آتشین وسط برگای صدری پیر.. عاشقانه دوستش دارم و منتظرش میمونم..

  6. 1 دی 1387
    پاسخ

    khaste nabashi .ziba bod . . . das k nabordi to aks !!??

  7. 2 دی 1387
    پاسخ

    سلام.به ياد سهراب:

    سكوت ، بند گسسته است.
    كنار دره، درخت شكوه پيكر بيدي.
    در آسمان شفق رنگ
    عبور ابر سپيدي.

    نسيم در رگ هر برگ مي دود خاموش.
    نشسته در پس هر صخره وحشتي به كمين.
    كشيده از پس يك سنگ سوسماري سر.
    ز خوف دره خاموش
    نهفته جنبش پيكر.
    به راه مي نگرد سرد، خشك ، تلخ، غمين.

    چو مار روي تن كوه مي خزد راهي ،
    به راه، رهگذري.
    خيال دره و تنهايي
    دوانده در رگ او ترس.
    كشيده چشم به هر گوشه نقش چشمه وهم:
    ز هر شكاف تن كوه
    خزيده بيرون ماري.
    به خشم از پس هر سنگ
    كشيده خنجر خاري.

    غروب پر زده از كوه.
    به چشم گم شده تصوير راه و راهگذر.
    غمي بزرگ ، پر از وهم
    به صخره سار نشسته است.
    درون دره تاريك
    سكوت بند گسسته است.

    عكس متفاوتي از پاييز شده كه در نگاه اول به رنگ فكر ميكني اما خلاقانه ذهن را به سمت پاييز سوق مي دهد. شاد و موف باشي.

  8. ان شاالله هفتادمین یادداشت شب یلدایی خود را هم در این وبلاگ بنویسید . . . .

  9. درود
    برنامه ها رارديف كنيد و بياييد. منتظريم

  10. سلام جناب حميدي
    مرسي از امدنت به فتوبلاگ من
    هميشه اومدنم به اينجا همراه بوده با ديدن عكسهاي زيبا و دوست داشتني
    موفق باشي دوست من
    ادرس ايميلم رو براتون گذاشتم.

  11. kiavash
    3 دی 1387
    پاسخ

    Jaye hafez khali!!

  12. 5 دی 1387
    پاسخ

    حس نوستالوژیک برگها برای ماندن – یورش رنگ ها – و پرواز… آرش خوشحالم که در سلوک عکاسی – دوستی چون تو دارم . من به هارمونی ساده برگ های پاییزی روستایی در اینجا می نگرم و تو استعاره ای آنرا می بینی… امیدورام روزی در عکاسی بتوانم به سادگی – اما چون تو انتزاعی سکوت کویر رو ثبت کنم

  13. سلام آرش خان
    نوعی انتزاع (ابستره) که با رنگی زیبا ایجاد شده.چرخش لنز و پرنده یک حس عجیب رو بهم منتقل میکنه که بیشتر شبیه یک کابوس سرده.راستی این پاییز نبود که زود گذشت بلکه عمر ما بود که زود گذشت!
    موفق باشی دوست من

  14. 5 دی 1387
    پاسخ

    عکس هاتون پر از انرژیه. بیشتر به خاطر رنگها.

  15. 6 دی 1387
    پاسخ

    سلام كوكا . عكس تميزي شده . ان شاالله يلدا ي 104 ام هم همينجايي

  16. آرش عزيز ؛ مطميناً شما خودت هم در طول دوران عكاسيت با عكس هايي برخوردي كه ترجيح دادي در موردشون حرفي نزني و فقط سكوت كني و نگاه كني به عكس ، و اينطور با خودت فكر كردي كه حرف زدن در مورد اون عكس خاص ؛ مي تونه از ارزش والاي عكس كم كنه .{ البته ارزش عكس كه با يه نظر كم نمي شه ولي … ;)).اين عكس هم براي من دقيقاً يكي از همون عكس هاست .عكسي كه عكاس هنرمند با خلاقيت خودش اونرو به آبستره اي دير فهم از سوي مخاطب تبديل كرده كه كه ناخودآگاه بيننده رو كنجكاو و علاقه مند به شناخت اين اثر و كاوش در عكس براي رسيدن به اصل عكس مي كنه .عكس فارغ از آبستره و عكس طبيعت بودنش ، با جاي دادن پرنده( كبوتر ) ؛ نماد آزادي و رهايي به اثر معنايي بس ژرف و عميق بخشيده كه همه و همه ي اين عوامل يكي يكي در كنار هم دست به دست هم داده اند تا در هنگام رمزگشايي رازهاي اثر ؛ بيننده و كاشف زيبايي عكس شيريني وصف ناپذيري را در درون خود احساس كند براي درك همچين مفهوم والا و عميق و انساني برخواسته از روح و جان عكاس ِ هنرمند كه در اينجا به واقع در حكم شاعر طبيعت خوش درخشيده را در درون خود احساس كند ؛ و خوشا بحال عكاسي كه شيريني خلق همچين گهر بي مانندي را در وجود خود احساس مي كند .

    كلامم را كوتاه مي كنم و درودي مججد مي فرستم به هنرمند بزرگ ِ خالق اثر.

    اين تصوير مي تونه براي جشنواره ي ملي عكاسي از درخت هم مناسب باشه كه در صورت تمايل و اگه اطلاع نداريد از جشنواره ؛ لينكش رو براتون ارسال مي كنم .

    پاينده باشيد

  17. 11 دی 1387
    پاسخ

    dorood khobi? omidvaram ke hamishe moafagh bashi va alaghe khdet ro bish azin parvaresh bedi….

  18. 12 اسفند 1387
    پاسخ

    سلام آرش حميدي عزيز
    عكست و مطلبت خيلي قشنگه
    من عاشق پاييزم چون فصل خودمه
    عكسهاي پاييزي زيادي ديدم ولي اين عكس خيلي متفاوته

  19. 6 اردیبهشت 1388
    پاسخ

    سلام عکس خیلی جالبیه ،، راستش میخوام بپرسم چطوری عکس رو به این شکل درآوردین ولی احساس می کنم سوالم یکم غیر حرفه ایه آخه من عکاس نیستم ولی خیلی دوست دارم

  20. سلام
    عکسای خیلی زیبا و خوبی هست.
    خیلی ممنون میشم وقت بگذارید و عکسام رو نقد کنید

  21. fariba
    6 شهریور 1392
    پاسخ

    خوب بود دیدم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *