2 comments

  1. سلام بر آرش عزیز و همیشه پیشرو
    خوشم میاد که درک درستی از سادگی و زیبایی داشتی و داری … این روزها که همه جوانک های تازه ورود کرده به عالم عکاسی درگیر جنگ مگاپیکسل ها و لنزهای خفن و کمراهای کاتیوشا هستند بازهم نشون می دی که هنر در دیدن است نه اون ابزار واسط بین چشم و ذهن و دل و واقعیت.. هرچند برای ابزار و شیوه بهره گیری از اون ارزش و احترام قائلم اما گمشده ی این روزهای هنر و بویژه عالم عکس – ماهیتی است که باید دید و چگونه دید .. آرش عزیز همیشه از نوع کارت خوشم اومده . یه طوری یاد استیو خدابیامرز می افتم و اون شیوه خاص نگرش به عالم پیرامون … یک نگاه مینیمالیستی ساده و جذاب

Post a new comment